Tureckie wstawanie

Turkish Get Up

enums.exercise_tag.STRENGTHenums.exercise_tag.MOBILITYenums.exercise_tag.COREenums.exercise_tag.BALANCEenums.exercise_tag.FUNCTIONAL

exercise_detail.body_part: enums.body_part.SHOULDERS

exercise_detail.description

Tureckie wstawanie to złożone ćwiczenie funkcjonalne, które angażuje całe ciało, poprawiając siłę, stabilność i mobilność. Wykonywane zazwyczaj z kettlebellem, ćwiczenie to wymaga precyzyjnej techniki i koordynacji, aby bezpiecznie przejść z pozycji leżącej do stojącej.

exercise_detail.how_to_perform

Połóż się na plecach z kettlebellem w jednej ręce, ramię wyprostowane w górze. Zgięta noga po tej samej stronie, stopa płasko na podłodze.
Drugą rękę połóż na ziemi pod kątem 45 stopni od ciała.
Podnieś tułów do pozycji siedzącej, opierając się na łokciu wolnej ręki.
Przejdź do pozycji na dłoni, unosząc biodra i tworząc mostek.
Przesuń wyprostowaną nogę pod ciałem do pozycji klęczącej.
Wstań do pozycji stojącej, utrzymując kettlebell nad głową przez cały czas.
Odwróć ruch, aby wrócić do pozycji wyjściowej.

exercise_detail.what_muscles_work

exercise_detail.primary_muscle:

exercise_detail.secondary_muscles:

exercise_detail.tips

Skup się na utrzymaniu wzroku na kettlebellu przez cały czas trwania ćwiczenia, co pomoże w utrzymaniu równowagi.
Utrzymuj napięcie w mięśniach brzucha i pośladków, aby zapewnić stabilność podczas ruchu.
Zacznij od lekkiego kettlebella, aby opanować technikę przed zwiększeniem obciążenia.
Oddychaj równomiernie i kontroluj każdy etap ruchu, nie śpiesz się.

exercise_detail.common_mistakes

Przechodzenie przez ruch bez utrzymania kontroli.
Nieutrzymywanie nadgarstka prosto i w linii z przedramieniem.
Pozwalanie na zapadanie się barku zamiast utrzymywania go w napięciu.
Nieutrzymywanie wzroku na kettlebellu przez cały ruch.
Nieużywanie niepracującej ręki do pomocy w początkowym przetoczeniu się do łokcia.
Pozwalanie na zapadanie się kolana podczas części wykroku.
Podnoszenie bioder zbyt wysoko podczas przejścia do ręki.
Nieustawianie tylnego kolana w linii z przednią stopą podczas wykroku.
Zaniedbywanie angażowania mięśni brzucha przez całe ćwiczenie.
Używanie dolnej części pleców zamiast bioder do napędzania ruchu.